สบายดี
ลาวใต้ : ฉบับยาจกบ้าระห่ำ
ภาพและเรื่องโดย
: คุณ doang
ตอนที่
[ 1 ] [
2 ] [ 3
] [ 4
]
ตอนที่
2 : น้ำตกหลีผี
เช้าวันอาทิตย์ที่
1 พฤษภาคม 2548 ผมหลับๆ ตื่นๆตลอดทั้งคืน
อาจจะเพราะว่าแปลกที่และประกอบกับอากาศร้อน
ไม่มีลมพัดเลย ผมตื่นประมาณตีห้าครึ่ง
ออกมาที่ระเบียงปรากฎว่าฟ้าเริ่มสว่างแล้ว
ผมจึงรีบตัดสินใจหยิบกล้องและเดินไปหาร้านเช่าจักรยาน
ได้มาในราคา 40 บาท แล้วก็รีบขี่ไปเรื่อยๆ
เพื่อจะหามุมที่จะชมพระอาทิตย์ขึ้น ไม่รู้จะไปเริ่มทางไหน
ผมจึงไปเริ่มที่สะพานเชื่อมระหว่างดอนคอนกับดอนเดช
ซึ่งถือเป็นความโชคดี ที่เป็นมุมที่ชมสุริยันฉายแสงงดงามมากเลยครับ
อากาศบนสะพานเย็นสบาย ลมพัดตลอดเวลา เป็นช่วงเวลาที่มีความสุขมากเลยนะครับ
จากนั้นไม่นานรุ่นน้องก็ขี่จักรยานตามมาที่สะพาน
และไปหาร้านกาแฟอุ่นๆ ทาน ในขณะที่ผมก็ยังชื่มชมความงามที่อยู่เบื้องหน้าตามลำพัง
โดยไม่รู้ว่าจะใช้คำใดมาบรรยายถึงความสวยงามจับใจเช่นนี้ได้
กาลเวลาขับเคลื่อนความร้อนแรงเข้ามาแทนที่ความงดงาม
ผมกับรุ่นน้องจึงตกลงใจเดินทางไปเยี่ยมชมน้ำตกหลี่ผี
ระหว่างทาง ก็ผ่านซากของหัวรถจักรไอน้ำที่ฝรั่งเศสทิ้งเอาไว้
ขี่จักรยานตามทางไปเรื่อยๆจนถึงสามแยก
ตรงไปข้างหน้าไปชมปลาข่า เลี้ยวขวาไปน้ำตกหลี่ผี
รุ่นน้องผมสนใจอยากไปชมโลมาน้ำจืด ซึ่งพบได้แห่งเดียวในโลกในแม่น้ำโขง
พวกเราจึงมุ่งหน้าตรงไปจนถึงทางก็ได้พบชาวบ้านกลุ่มหนึ่ง
จึงได้เข้าไปสอบถามข้อมูลและราคา โดยเหมาลำในราคา
70,000 กีบ ซึ่งราคาแพงเกินความสามารถของเราสองคน
ต่อรองก็ไม่ได้ ประกอบกับผมไม่ค่อยสนใจที่จะชมปลาข่าจึงเดินทางไปชมน้ำตกหลี่ผี
ที่ทางเข้าน้ำตกมีคนเก็บเงินในราคาคนละ
9,000 กีบ แต่ด้วยความเขี้ยวของผมจึงขอลดราคา
โดยอ้างเขาว่าถ้าผมมาเช้ากว่านี้ก็ไม่เสียเงินค่าเข้าเหมือนตอนเช้าที่ไปถ่ายรูปบนสะพานซึ่งถ้าเป็นช่วงเวลาสายหน่อย
ผมคงต้องเสียเงินค่าข้ามสะพานเช่นกัน
(เป็นข้ออ้างที่ไม่สมเหตุสมผล) แต่ในที่สุดคนเก็บเงินก็ให้พวกผมเข้าฟรีนะครับ
น้ำตกหลี่ผีเป็นน้ำตกที่ไหลผ่านแก่งหินที่มีความต่างระดับกันเป็นบริเวณกว้าง
ที่มาของชื่อหลี่ผี
หลี่เป็นเครื่องมือที่ใช้ดักจับปลา ซึ่งชาวบ้านจะใช้หลี่มาดักปลาบริเวณที่น้ำไหลผ่าน
และบริเวณนี้จะมีศพที่มาจากด้านบนของน้ำตกมาติดที่หลี่ของชาวบ้านเป็นประจำ
ชาวบ้านจึงตั้งชื่อว่า น้ำตกหลี่ผี
ช่วงนี้เป็นหน้าแล้ง น้ำน้อย ทำให้เห็นแก่งต่างๆ
ได้ชัดเจน เดินไปเดินมารู้สึกว่ามีมุมให้ดูได้แค่สองสามมุม
ประกอบกับอากาศเริ่มร้อนขึ้นเรื่อยๆ จึงตัดสินใจเดินกลับ
แต่ระหว่างจะเดินออกเจอคนเก็บตั๋ว เขาถามว่าจะกลับแล้วหรือ
ไปดูหาดทรายของหลีผี่หรือยัง พวกผมตอบกลับว่ายังนะครับ
แล้วไปทางไหนหรือ เขาก็ชี้ทางให้นะครับ
ทางไปชายหาดประมาณ 300 เมตร ระหว่างทางไป
ทำให้เห็นน้ำตกหลี่ผีในมุมมองอื่นๆ อีก
แถมมีโอกาสได้ลงไปข้างล่าง ตรงบริเวณที่น้ำตกกระทบกับหินที่ผมยืนอยู่
เป็นการได้เข้าไปสัมผัสที่ผมคิดว่าใกล้ชิดน้ำตกหลี่ผีที่สุด
แต่ถ้าก้าวเพียงนิดจะเป็นก้าวแห่งความเป็นความตายเลยทีเดียว
น้ำตกหลี่ผียามแล้ง |
หลี่ผี สีเขียวมรกต |
หลังจากแวะชมมุมต่างๆของหลี่ผีจนมาถึงชายหาด
|
รุ่นน้องผมก็รีบกระโดดลงไปเล่นน้ำ
ที่ไหลไม่แรงเหมือนกับตอนช่วงบนที่เชี่ยวแรงดั่งพายุโหมกระหน่ำ
|
คุณยายหาบข้าวเกรียบแผ่นเหมือนที่บ้านเรา
แต่ไม่ได้ถามราคา เพราะอากาศร้อนมาก
อยากรีบกลับไปอาบน้ำจัง |
ธรรมชาติที่เรียบง่ายไร้การปรุงแต่ง
|
ตอนที่
3 : น้ำตกคองพะเพ็ง - จำปาสัก >>
หน้าแรก
