Flight
Review : Thai
Airways จากกรุงเทพฯ ไป ซิดนีย์
เรื่องโดย
: กล่องดำ
|
เส้นทาง
: กรุงเทพฯ
- ซิดนีย์ (BKK - SYD)
เที่ยวบิน
: TG991
สายการบิน
: Thai International
Airways
เครื่องบิน
: Boeing 747-300
หมายเลขที่นั่ง
: 62E ชั้นโดยสาร Economy
Class
ออกเวลา
: 17:35 น. (เวลาตามตารางบิน)
ถึงเวลา
: 06:35 น. (เวลาตามตารางบิน)
ชั่วโมงบิน
: 8 ชั่วโมง 30 นาที
|
Thai
Airways
Boeing
747-300
|
ผมได้มีโอกาสเดินทางไปเที่ยวเมือง
Sydney ประเทศ Australia แบบกะทันหันครับ
จริงๆ ตั้งใจไว้ว่าจะไปมานานแล้วครับ
แต่ไม่มีโอกาสได้ไปเสียที ครั้งสุดท้ายที่ผมไปเหยียบทวีป
Australia ก็เดือนกุมภาพันธ์ ปี 2000
ที่เฉลิมฉลองกันอย่างสนุกสนาน ทั้งปีใหม่
และการแข่งขันกีฬา Olympics ครับ แต่วันนี้ผมไม่ได้มาเล่าเรื่องประเทศ
Australia นะครับ ผมจะมา review ถึงการเดินทางบนเที่ยวบิน
กรุงเทพ - ซิดนีย์ บนการบินไทย สายการบินแห่งชาติของเรา
ช่วงที่ผมจะไปเยีอนนั้นเป็นช่วงเริ่มฤดูท่องเที่ยวของ
Australia แล้ว เที่ยวบินจึงเต็มมาก แถมเป็นเที่ยวบินต่อไปยังประเทศ
New Zealand อีก จึงมีผู้โดยสารมากเป็นพิเศษครับ
บ่ายวันนั้นผมเดินทางแบบรีบร้อนมาก
เพราะมีเรื่องต้องทำที่บ้านเยอะก่อนจะเร่งรีบออกจากบ้าน
ตั๋วเครื่องบินเพื่อนผมก็อยู่กับผม แฟนของเพื่อนผมก็ไปรอผมแล้วที่สนามบิน
Trip นี่มีคนเดินทางสามคน มีเพื่อนผม
แฟนเค้า แล้วก็ผม ไปเป็นก้างครับ กำหนดเวลาเครื่องออก
17.30 น. กว่าผมจะฝ่าการจราจรไปถึงได้ก็เกือบห้าโมงเย็นครับ
แฟนเพื่อนผมแซวผมเกือบตลอดเวลา ปกติผมเป็นคนตรงต่อเวลามากนะครับ
มักจะมาก่อนเวลา แต่วันนั้นดูเหมือนทุกสิ่งผิดพลาดไปหมดเลยครับ
ไปทางไหนก็รถติด เมื่อไปถึงผมก็รีบวิ่งตรงไปยัง
Checkin Counter แล้วก็ได้ออก Boarding
Pass ภายในเวลา 5 นาทีครับ พนักงานบอกให้พวกเราตรงไปที่ประตูทางออกทันที
เราก็รีบตรงไปยังด่านตรวจคนเข้าเมือง
แต่เพื่อนผมกลับสังเกตเห็นว่าเจ้าหน้าที่ลืมให้ใบผ่านคนเข้าเมืองของประเทศออสเตรเลียมาด้วย
(ทุกคนได้หมด ยกเว้นเพื่อนผม) เลยรีบวิ่งกลับไปเอาครับ
เรากลัวจะตกเครื่องมากครับ เพราะความล่าช้าของผมแท้ๆ
ผมตรวจดูประตูทางออกแล้วว่าเป็น
Bus Gate (คือต้องนั่งรถไปขึ้นเครื่องไงครับ)
ก็รู้แล้วว่าเครื่องต้อง delay แน่ๆ เราเลยไม่ต้องรีบกันมาก
แวะซื้อน้ำเปล่ากันคนละขวดสองขวด ไปดื่มบนเครื่องครับ
ขอแนะนำให้ซื้อมาจาก 7eleven ดีกว่านะครับ
อย่ามาซื้อข้างใน เพราะราคาแพงมากถึงมากที่สุดครับ
ผมขอแนะนำให้ทุกท่านที่เดินทางมีขวดน้ำเปล่าติดตัวตลอดเวลา
ไม่ว่าขวดเล็กขวดใหญ่ นั่นขึ้นอยู่กับคุณดื่มน้ำมากแค่ไหนนะครับ
กรุณาอย่าไปหวังพึ่งให้เค้าเสิร์ฟบนเครื่องนะครับ
แล้วก็ไปโกรธเค้าที่เค้าไม่เดินมาเสิร์ฟให้คุณบ่อยๆ
ตนเป็นที่พึ่งแห่งตนครับ บนเครื่องบินอากาศจะแห้งมาก
ควรดื่มน้ำเยอะๆ ให้ร่างกายสดชื่น ผิวพรรณก็จะไม่แห้ง
และไม่เกิดอาการขาดน้ำ (Dehydration)
ทั้งหลังลงเครื่องไปแล้วด้วยครับ
นอกเรื่องตามเคยครับ
ผมขึ้นรถบัสคันสุดท้ายเพื่อมาขึ้นเครื่อง
เครื่องที่จะพาเราไปสู่นคร Sydney ครั้งนี้เป็นแบบ
Boeing 747-300 ครับ เป็นเครื่องค่อนข้างเก่าครับ
แต่เก้าอี้ดูไม่เก่ามาก ส่วนที่เก็บของ
กำแพง และห้องน้ำดูเก่ามากครับ แต่ขอชมอย่างหนึ่งว่า
ถึงเก่าแต่ก็ดูสะอาดมากเลยนะครับ โดยเฉพาะห้องน้ำครับ
ผมเข้าห้องน้ำบ่อย และสะอาดทุกครั้งที่เข้าครับ
มีกระดาษพร้อม และกลิ่นหอมด้วยครับ นี่คือข้อดีข้อหนึ่งของการบินไทยครับ
ขึ้นเครื่องผมแลกที่นั่นกับแฟนเพื่อน
(เค้าจะได้นั่งด้วยกันไงครับ) ผมเลยได้ที่นั่งริมทางเดินแบบที่ชอบ
สบายไป จากเก้าอี้ 62E มาเป็น 35C ครับ
บนเก้าอี้มีผ้าห่ม และหมอนพร้อมอยู่แล้ว
เก้าอี้ไม่กว้างมากนะครับ แต่ห่างจากเก้าอี้ตัวหน้ามากพอสมควร
(รู้สึกจะประมาณ 34" - 35"
ครับ) การบินไทยมี legroom [พื้นที่ระหว่างที่นั่ง]
ที่ดีมากครับ ผู้โดยสารฝรั่งชมเปาะเลย
เพราะว่าไม่อึดอัดครับ ถึงแม้จะไม่มี
Inseat VDO ทีวีทุกที่นั่งก็ไม่เป็นไร
หลังจากนั้น
แอร์ก็เดินแจกหูฟังและเมนูให้ครับ ผมดูหน้าพี่แอร์คนที่เสิร์ฟข้างผมแล้วคุ้นมากครับ
มานั่งนึกดูอีกที ผมเคยนั่งไป Athens
และเที่ยวบินกลับจาก Singapore กับพี่เค้ามาแล้วไงครับ
ผมว่าแอร์การบินไทยเยอะแยะ แต่ทำไมผมเจอพี่เค้าบ่อยจัง
พี่เค้าเป็นคนสวยนะครับ แต่ไม่ค่อยยิ้มเลย
ผมเคยนั่งกับพี่เค้ามาแล้ว เลยรู้ว่าพี่เค้าก็ไม่มีอะไร
บริการดี แต่ไม่ค่อยยิ้มเท่านั้นเอง ผู้โดยสารคนอื่นจะคิดแบบผมบ้างรึเปล่าผมไม่ทราบครับ
ก่อนเครื่องออก
ผมสังเกตเห็นที่เก็บของเหนือศีรษะว่ายังปิดไม่สนิท
เลยบอกพี่เค้า พี่เค้าขอบคุณผมแล้วก็ลองพยายามปิดดู
แต่ไม่สำเร็จ ก็ลองให้พี่สจ๊วตมาปิด ก็ไม่สำเร็จอีก
ก็ต้องให้ผู้โดยสารมาจัดของใหม่ (ของเยอะมากเลยครับ
ทำไมไม่เอามาไว้ข้างล่างใต้เก้าอี้ด้านหน้าตัวเอง
ผมไม่เข้าใจ) ทำไปทำมาต้องให้สจ๊วตและ
Inflight Purser มาช่วยกันปิดครับ ลำบากจริงๆ
ผมไม่เข้าใจ (อีกแล้ว) พวกเดินทางแบบบ้าหอบฟางนะครับ
ขนอะไรกันเยอะแยะ กระเป๋าผมนั้นถึงไม่เบามาก
แต่ก็มีของครบ แล้วผมก็ไม่ขนของแบบไร้สาระ
แบบเอาไปเผื่อ อะไรทำนองนั้นนะครับ ขาดเหลืออะไรไปหาซื้อเอาครับ
หลังเครื่องขึ้น
ก็มีการมาเสิร์ฟขนมขบเคี้ยว แล้วก็เครื่องดื่ม
Aperitif ซึ่งผมก็สั่ง Screwdriver (คือ
Vodka กับ น้ำส้มครับ) เป็นการเฉลิมฉลองการเดินทางไปเที่ยวเล็กน้อย
แต่ไม่มีคนชนแก้วด้วยครับเพราะเพื่อนผมอยู่ข้างหลัง
ผู้โดยสารข้างๆผมมาจากเยอรมัน และฝรั่งเศสครับ
ทั้งคู่เงียบมาก และสุภาพมากเลยครับ คนเยอรมันที่นั่งริมหน้าต่างนั่นหลับตั้งแต่เครื่องออกเลยครับ
สงสัยง่วงมากเพราะเดินทางมาจากยุโรป
หลังจากเสิร์ฟเครื่องดื่มแล้ว
ก็เป็นการเสิร์ฟอาหารค่ำครับ ผมหิวมาก
เลยตั้งหน้าตั้งตารอเป็นพิเศษ
เมนูในเที่ยวบินนี้คือ
กรุงเทพ - ซิดนีย์
* * * * * * * * * * * * * * * * * *
* * * * * * * * * * * * * * * * *
Dinner
- พล่ากุ้ง
-
ไก่อบซอสแบบจีน ข้าวหอมมะลิไทย ผักกาดไต้หวัน
เห็ดหอม
หรือ
- ปลาสยามเพิร์ชและกุ้งนึ่ง ซอสครีม มันฝรั่งต้มโรยผักชี
ผัดผักขม ถั่ว
ขนมปัง
ขนมปังกรอบ เนย เนยแข็ง
ชีสเค็กเคอเร้นท์แดง ซอสวานิลลา
* * * * * * * * * * * * * * * * * *
* * * * * * * * * * * * * * * * *
พล่ากุ้งบนการบินไทยอร่อยมากครับ
ผมฟาดไม่เหลือเลยครับ ต้องใช้คำว่าฟาดจริงๆ
เพราะไม่เหลืออะไรเลยครับ ผู้โดยสารฝรั่งเศสข้างๆ
ก็ชอบเหมือนกันครับ เค้าเอาขนมปังจิ้มซอสจนหมด
ไม่เหลือแม้แต่หยดเดียว
ตอนเสิร์ฟอาหารร้อน
มี choice อาหารเพิ่มมาอีกอย่างครับ เป็นของชั้นธุรกิจ
แต่หมดก่อนที่จะถึงแถวผม เลยเลือกไก่อบซอสแทน
จำได้ว่ารู้สึกเฉยๆ เพราะมีหนังไก่ด้วยแล้วผมไม่ชอบครับ
เลยเขี่ยทิ้ง รู้งี้ทานปลาดีกว่า
สำหรับขนมปังก็อุ่นกำลังดีนะครับ มีการมาเสิร์ฟรอบสองด้วยครับ
ผมกำลังหิวเลยทานใหญ่เลย
ขนมเค็กก็อร่อยมากครับ
เปรี้ยวหวานกำลังดี สรุปมื้อนี่อิ่มอร่อย
ดีครับ ลูกเรือบริการดีครับ อดทนดี เพราะมีผู้โดยสารขี้เมาฝั่งตรงข้ามผม
ดื่มคอนยัคเยอะมาก จนผมได้กลิ่นเลยครับ
สงสารพี่คนไทยที่นั่งข้างๆมากเลยครับ
แต่เค้าก็สุภาพนะครับ ผมแอบได้ยินเค้าชมกับพี่สจ๊วตว่าเค้าชอบการบินไทยที่สุด
เค้าสามารถเลือกเดินทางได้กับหลายสายการบิน
แม้กระทั่ง Singapore Airlines มาเมืองไทย
แต่เค้าก็เลือกการบินไทย น่าดีใจแทนนะครับที่ฝรั่ง(ถึงแม้จะขี้เมาก็ตาม)
ชื่นชมการบินไทยของเรา แม้ว่าคนไทยด้วยกันจะด่าเอาด่าเอาก็ตาม
หลังเสิร์ฟอาหาร
ชา กาแฟเรียบร้อยแล้ว ผมก็เข้าห้องน้ำ
เตรียมนอนครับ ไม่ดูหนังแล้ว ง่วงมากครับ
(ทั้งที่แค่ สองทุ่มกว่าๆ) ผมมีความสามารถพิเศษครับ
สามารถหลับได้ทุกที่ทุกเวลา โดยเฉพาะบนเครื่องบิน
ไม่ว่าจะเป็นชั้นธุรกิจ หรือประหยัดก็ตาม
ว่าแล้วผมก็อุดหู ปิดตาแล้วก็เข้านอนครับ
ผมตื่นขึ้นมาอีกทีก็เหลืออีก
3 ชั่วโมงเศษๆ ก็จะถึงออสเตรเลีย ดื่มน้ำไปหมดขวดกว่าๆ
เลยไปเข้าห้องน้ำก่อนที่ผู้โดยสารทั้งหมดจะไปอัดรอกันใช้ครับ
แล้วก็เดินไปเยี่ยมเพื่อนผมข้างหลัง หน้าตาพี่แกเบลอมากเพราะเพิ่งเดินทางมาจากเยอรมันเครื่องลงบ่ายนั้นเองครับ
แต่แกเป็นโรค Insomnia นอนไม่หลับครับ
ดูแล้วสงสารแต่ก็ขำไปด้วย แกบอกเมื่อยมาก
ง่วงมาก แต่นอนไม่หลับ แล้วก็มองหน้าผมแบบแค้นๆ
ที่นอนหลับได้หลับดี ผมหัวเราะใส่แกหนึ่งทีแล้วก็กลับไปนั่งที่ครับ
เรื่องนี้ช่วยไม่ได้จริงๆครับ
นั่งดูหนังไปซักครู่
ไฟก็เปิด แอร์และสจ๊วตมาเสิร์ฟ ผ้าร้อน
และ น้ำผลไม้ นม และน้ำเปล่า แล้วก็เริ่มเสิร์ฟอาหารเช้าครับ
สำหรับเมนูอาหารเช้าคือ
* * * * * * * * * * * * * * * * * *
* * * * * * * * * * * * * * * * *
Breakfast
สลัดผลไม้สดในซอสเสาวรส
ขนมปังหน้าไก่
มะเขือเทศ ถั่วแขก และผัดเห็ด
เดนิชพาสทรี่
* * * * * * * * * * * * * * * * * *
* * * * * * * * * * * * * * * * *
ส่วนคนที่จะเดินทางต่อไป
Auckland นี่คือเมนูครับ
*
* * * * * * * * * * * * * * * * * *
* * * * * * * * * * * * * * * *
ผลไม้สด
นมเปรี้ยวรสผลไม้
ไข่ทอดสอดไส้เนยแข็งและต้นหอม
ไส้กรอกไก่ มะเขือเทศย่าง
หรือ
ไก่ย่างซอสครีมเปรี้ยว ข้าวผัด
ครัวซองท์
เดนิชพาสทรี่ เนย แยม
* * * * * * * * * * * * * * * * * *
* * * * * * * * * * * * * * * * *
ตอนเช้าไม่มี
choice อาหารให้เลือกแต่ผมโอเคครับ เพราะขนมปังหน้าไก่อร่อยมากๆครับ
(จริงๆอยากขอทานอีกที่แต่กลัวโดนด่า)
ผมว่าดีนะครับ ที่มีเมนูแปลกใหม่ไปบ้าง
เพราะเกือบทุกสายการบินจะต้องเสริฟ omelette
หรือ Scrambled egg เป็นอาหารเช้า น่าเบื่อออกครับ
จะมีก็ Cathay ที่เสริฟโจ๊กเห็ด Abalone
ครับ อร่อยมาก นั่นไว้คราวหน้าจะเล่าให้ฟังนะครับ
ช่วงเช้าเสริฟกันเร็วมากครับ
การบินไทยทำ service ช่วงเช้าได้เร็วดีครับ
เพราะผู้โดยสารจริงๆ ก็ไม่ได้ต้องการอะไรมาก
ส่วนใหญ่ก็อยากทานแล้วก็เข้าห้องน้ำ ทำธุระส่วนตัวให้เรียบร้อย
แล้วก็เตรียมตัวลงครับ ผมเองได้น้ำส้มมาหลายแก้วมาก
(ตอนเก็บแก้วสุดท้ายพี่เค้ายังถามเลยครับ
ว่ารับอีกไม๊คะ ไม่ได้ประชดนะครับ เนี่ยเห็นไม๊
ใครบอกการบินไทยบริการไม่ดี ชอบบริการแต่ฝรั่ง
ผมยืนยันว่าไม่จริง ผมเองคนไทย เค้าก็ไม่ได้บริการผมแตกต่างไปจากคนฝรั่งเศสข้างๆผมเลย
จริงๆบริการดีกว่าด้วย ผมได้เติมน้ำส้ม
และ ชา แล้วก็ขนมปัง หลายรอบมากครับ สรุป
ประทับใจครับ กับการบริการ
ก่อนลง
หลังแจกใบผ่านคนเข้าเมือง มีการฉายหนังเกี่ยวกับการเข้าประเทศออสเตรเลียให้ดูด้วยครับ
เตือนให้ทุกคนที่มีอาหาร ทิ้งอาหารนั้นเสีย
หรือไม่เช่นนั้นก็แสดงต่อเจ้าหน้าที่ด้วย
(Dump it or Declare it) ผมเองเคยเดินทางมาหลายครั้ง
ไม่มีอาหารมาหรอกครับ เมื่อหลายปีที่แล้วผมเคยมีขนมปังติดตัวมาแพ็คหนึ่ง
กะจะทานบนเครื่องถ้าหิว แต่ไม่ได้ทาน
แล้วก็ลืมไปเลย อยู่ในกระเป๋า พอเจ้าหน้าที่เจอก็โดนด่าซะ
ก็ลืมนี่ครับ คราวนี้เลยตัดปัญหา ไม่เอาอะไรมาเลยครับ
มีแต่เสื้อผ้า แถมขึ้นการบินไทยไม่หิวอยู่แล้วครับ
อาหารอร่อยแล้วก็เยอะด้วยครับ
มีน้องคนหนึ่งจะมาเรียนต่อประเทศออสเตรเลีย
แล้วก็เพิ่งเดินทางเป็นครั้งแรก ผมก็เลยบอกเค้าว่าไม่ต้องกังวล
เดี๋ยวตอนลงเครื่องให้ตามๆ กันออกมา มีปัญหาอะไร
จะช่วยแปลเป็นภาษาอังกฤษให้ แล้วก็ผ่านไปด้วยดีครับ
แต่ตอนออกมาแล้วไม่เห็นลุงแกมารับน้องซักที
ผมเองก็เป็นห่วง แต่คงจะไม่มีปัญหาอะไร
เพราะ นี่ประเทศออสเตรเลีย ไม่ใช่ Afganistan
ปลอดภัยครับ ดีอีกอย่าง น้องเค้าจะได้ฝึกภาษาอังกฤษเลย
ได้ฝึกการช่วยตัวเองด้วย
ก่อนลงก็มีการเก็บหูฟัง
แล้วก็เก็บของที่ผู้โดยสารทิ้งไว้ แล้วเครื่องก็ลงครับ
ตอนเช้าอากาศดีมาก วิวสวยมาก ผู้โดยสารที่นั่งริมหน้าต่างโชคดีไปครับ
แล้วก็มีการแจกดอกกล้วยไม้ Madam Pompadour
ให้ผู้โดยสารผู้หญิงทุกคน ผมชอบมากครับอันนี้
ดูเป็น personal touch จริงๆ แล้วผู้โดยสารผู้หญิงก็ยิ้มแก้มปริกันทุกคน
ตอนลงจากตัวเครื่องก็รู้ทันทีเลยครับว่าใครเป็นผู้โดยสารการบินไทย
เพราะดอกกล้วยไม้ของเรานะครับ ดีไม่ดี
สายการบินเพื่อนบ้านเรายังเอาไปเลียนแบบเลยครับ
อันนี้คิดเอาเองนะครับว่าทำไม
ก่อนออกจากตัวเครื่อง
ได้ยินผู้โดยสารขอบคุณแอร์สำหรับการบริการ
แล้วก็ชมว่าชุดไทยสวยมาก ผมเองก็ดีใจแทนพี่เค้า
เนี่ยนะครับ คนไทยไม่ค่อยติดปากคำว่า
ขอบคุณครับ กันเท่าไรเลย ใครให้อะไรมาก็เฉยๆ
ส่วนฝรั่ง (โดยเฉพาะคน Aussie เท่าที่ผมสังเกตุ)
เวลาขออะไร จะขอบคุณก่อนเลย เช่นถามว่าดื่มอะไร
ก็จะบอกว่า Coke, Thank you. อย่างนี้ใครก็อยากเสิร์ฟครับ
ไม่ใช่ บอกว่า เฮ้ยน้องๆ น้ำแก้วเดะ พอแอร์มองหน้าก็ไปว่าเค้าไม่สุภาพ
ที่ฝรั่งขอละยิ้มให้ ผมขึ้นการบินไทยทุกครั้ง
จะสุภาพกับแอร์ สจ๊วตทุกครั้ง จะขออะไร
จะบอกว่า ถ้ามีเวลาเมื่อไร รบกวนขอ........(เติมเอาเองในช่องว่าง).......ด้วยนะครับ
พอเอามาให้ก็ขอบคุณครับ ทุกครั้ง ถ้าไม่ลำบากมากก็จะเดินไปขอเองเลยในครัว
บริหารร่างกายด้วยครับ ผมเลยไม่เคยได้รับการบริการไม่ดีจากการบินไทยเลย
มีแต่แบบเฉยๆ กับดีไปเลยครับ
สรุปเที่ยวบินนี้ผ่านไปด้วยดีครับ
8 ชั่วโมงครึ่งผ่านไปอย่างรวดเร็ว แล้วผมก็ตรงเข้าไปเมือง
ซิดนี่ย์ตอนเช้าๆ เริ่มต้นการท่องเที่ยวด้วยการนอนพักก่อนครับ
อีกไม่นานผมจะเขียนเรื่องเที่ยวบินขากลับมาฝากนะครับ
ขอบอกว่าขากลับนั้น บริการดีมากๆ ดียิ่งกว่าขาไปอีกครับ
Smooth As Silk จริงๆ แล้วเจอกันในเที่ยวบินขากลับนะครับ
สวัสดีครับ
หน้าแรก
