Flight
Review โดย :
Tamagotchi
เส้นทาง : กรุงเทพฯ
- ฮ่องกง - กรุงเทพฯ (BKK - HKG - BKK)
สายการบิน :
Srilankan Airlines
หมายเลขที่นั่ง
: 18K
วันที่
16 ตุลาคม 2546 ผมตรงดิ่งไปสนามบินดอนเมือง
วันนี้...เป็นวันที่ผมกังวลมากพอควร
เพราะต้องเดินทางออกนอกประเทศคนเดียวเป็นครั้งแรก
ด้วยภาษาอังกฤษที่ไม่แข็งแรง และประสบการณ์การเดินทางที่ยังไม่แก่กล้า
ทำให้ผมอดตื่นเต้นไม่ได้ "เอาน่ะ
เรามาเที่ยวไม่ได้ไปรบที่อิรักซะหน่อย"
ผมปลอบใจตัวเอง
เช็คอินเรียบร้อย
ผมก็หันมาบอกแม่ที่อุตส่าห์มาส่งถึงสนามบิน
"แม่ไม่ต้องเป็นห่วง ผมเอาตัวรอดได้ครับ
ถึงแล้วจะโทรมาหานะครับ" ผมไหว้ลาแม่
แล้วเดินผ่านเข้าไปยัง Immigration
จากนั้นก็ใช้เวลาที่เหลือเดินเล่นภายในสนามบิน
(เมื่อยและเหนื่อยพอควร หุหุ) เก็บภาพมาเยอะครับ
ดีใจมากที่ได้เจอพี่แอร์สจ๊วตที่น่ารักส่งยิ้มให้
ผมก็ยิ้มตอบ น่ารักจริงๆ ครับ เมื่อเดินเตร็ดเตร่ชมสนามบิน
ดูเครื่องบินจนพอใจแล้วก็เดินมารอที่
Gate 36 เอ! ป่านนี้ทำไมเครื่องยังไม่มาอีกนะทั้งที่ใกล้เวลาแล้ว
แล้วเครื่องก็มาครับ
เมื่อเครื่องจอดสนิทและผู้โดยสารลงจากเครื่องบินหมดเรียบร้อย
พนักงานทำความสะอาดก็กรูขึ้นไปทำหน้าที่ของตนเองอย่างรวดเร็ว
12.30 ตรงก็มีการประกาศให้ขึ้นเครื่อง
ผมจัดแจงคว้ากระเป๋ายืนเข้าแถว พอก้าวเข้าเครื่องก็ถึงกับอึ้ง
เพราะไม่อยากเชื่อว่าเครื่องบินของสายการบินศรีลังกาจะดีขนาดนี้
แอร์ก็น่ารักยกมือไหว้แบบไทย (ตกใจเล็กน้อย
ทำไมยกมือไหว้) แต่เมื่อดูภาพยนตร์สาธิตจึงเข้าใจว่าคนศรีลังกาก็มีวัฒนธรรมการไหว้คล้ายกับเรา
ผมได้ที่นั่ง
18K ช่วงกลางปีกซึ่งก็โอเคครับ ที่นั่งดีมาก
สะดวกสบายและทันสมัย ที่ผมชอบก็คือมีจอภาพยนตร์ส่วนตัวเป็น
Touch Screen แถมยังมี InSeat Phone
ให้ใช้อีกด้วย (ด้วยความไม่เคยใช้ เล่นใหญ่เลย
หุหุ สนุกดีครับ)
เมื่อไหร่การบินไทยจะมีแบบนี้บ้างนะ
"Cabin
Crew Prepare For Take Off" สิ้นเสียงประกาศเครื่องก็ทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า
เมื่อสัญญาณรัดเข็มขัดดับลง 
คุณพี่แอร์สจ๊วตก็เริ่มเตรียมอาหารมื้อเที่ยง
ผมนั่งเขียนบันทึกและกรอกใบเข้าเมืองและใบเกี่ยวกับโรคซาร์
คุณแอร์เริ่มเดินแจกหูฟัง อืม เสียงดีไม่เบา
หุหุ หูฟังก็เหมือนของการบินไทยครับ
เพียงแต่แจ๊คไม่เหมือนกัน ทีจีเป็นสองช่อง
อันนี้ช่องเดียว ผมอ่านหนังสือสักพักก็ได้ยินพี่แอร์ถามว่า
"Apple Juice Or Orange Juice
Sir" ผมเลือกดื่มน้ำส้มครับ รสชาติดี
เข้มข้น กลมกล่อม
สิบนาทีต่อมา
พี่แอร์ที่ดูเด็กสุดในไฟล์ทก็เดินแจกเมนูที่ดูแล้วคล้ายการ์ดแต่งงานเลย
อาหารวันนี้มี Thai Roast Beef &
Cucumber Salad ส่วนอาหารหลักมี Thai
Roast Duck Curry Asian Mixed Vegetables
Steamed Rice กับ Fried Tilapia In
Cream Sauce Sauted Bock Choy With
Mushrooms Saffron Rice ของหวานเป็น
Carrot Cake แล้วก็มีน้ำส้มและน้ำแอบเปิ้ล
ไวน์ขาวและไวน์แดง ชา กาแฟ ครบสูตรครับ
น่าทานมากครับ แหะแหะ แอบดื่มไวน์ด้วย
"กลิ่นอะไรหอม
ๆ " อ้อ เย้ ๆ มื้อเที่ยงมาแล้ว
"Duck Or Fish Sir?" ผมเลือกทานเป็ดครับ
อาหารหน้าตาน่าทาน และรสชาติอร่อยมากทีเดียว
อิ่มแล้วผมก็เพลิดเพลินกับ Entertainment
บนเครื่อง ชอบมากครับมีให้เลือกเยอะแยะ
มีวิทยุให้เลือกฟัง 22 ช่อง ใครชอบเล่นเกมก็มีให้เลือกตั้ง16
เกม และอีก 15 ช่องวีดีโอ สายการบินศรีลังกาเคยได้รางวัล
Best Overall In-Flight Entertainment
2003 จาก Waea ด้วยครับ ผมดูหนังเรื่อง
The Pirates Of The Caribbean มีหลายภาษาให้เลือกฟัง
ดีจริง ๆ ครับ ใครไม่อยากดูหนังก็มี
Air show ให้ดู ตอนนั้นเครื่องบินของเรากำลังบินอยู่ที่ระดับความสูง
42,000 ฟิต ด้วยความเร็ว 861 กิโลเมตรต่อชั่วโมง
และอุณหภูมิภายนอกเย็นจนไม่น่าเชื่อ
ลบ 70 ถึง ลบ 80 องศาเซลเซียส
ผ่านไปไม่นานเครื่องก็เริ่มลดระดับลงสู่สนามบินฮ่องกง
เครื่องแตะรันเวย์ตอน 5 โมงเย็นพอดี
ตรงเวลามากครับ สนามบินฮ่องกงเป็นหนึ่งในสนามบินที่ดีที่สุดในโลก
ดีจริง ๆ ครับ มีการจัดการที่ดีทีเดียว
จากนั้นผมก็เดินมาที่ Immigration ของฮ่องกง
ยื่น Passport พร้อมกับใบเข้าเมืองให้กับเจ้าหน้าที่
เหงื่อตกครับกว่าจะผ่านไปได้ เพราะโดนเจ้าหน้าที่ตรวจคนเข้าเมืองถามโน่นถามนี่เยอะมาก
ผมจำอะไรไม่ได้เลย ตื่นเต้นมาก ภาษาอังกฤษสำเนียงไทยของผมก็สร้างความลำบากให้กับเจ้าหน้าที่ไม่น้อย
แล้วผมก็ดันฟังที่เค้าพูดไม่รู้เรื่องอีก
สรุปว่าสื่อสารกันยากครับ แต่ในที่สุดเค้าก็ให้ผมผ่านออกมาจนได้
หุหุ โล่งครับ เย้ ๆ ถึงฮ่องกงแล้ว
เบรคจนหัวทิ่ม สนามบินฮ่องกงครับ
ทีนี้ก็เที่ยวเต็มที่ครับ
แต่ไปไหนบ้างผมไม่ขอเล่า ณ ที่นี้ เพราะตรงนี้ตั้งใจจะเล่าประสบการณ์การนั่งเครื่องบินสายการบินศรีลังกาให้เพื่อนๆ
ที่สนใจทราบ
เวลาผ่านไปเร็วเหลือเชื่อ
ถึงวันที่ผมต้องกลับบ้านแล้ว เมื่อผมเช็คอินและโหลดสัมภาระเสร็จ
ก็เดินมายัง Immigration อีกครั้ง แต่ครั้งนี้ไม่โดนถามใด
ๆ ทั้งสิ้น อิอิ รอดตัวไป จากนั้นผมก็เดินไปรอที่
Gate 26 ถึงเวลา 17.20 ก็เริ่ม Board
ผู้โดยสาร ผู้โดยสารเต็มทุกที่นั่งครับ
เป็นสายการบินที่มาแรงมากทีเดียว 18.10
ตรงเครื่องก็ออก ผมมองดูสนามบินแบบว่าไม่อยากจากไปแต่ก็จำใจ
ผมมองดูภาพดวงอาทิตย์กำลังลับขอบฟ้าด้วยความประทับใจ
สวยจริง ๆ ครับ
จากนั้นก็เป็นเวลาสำหรับอาหารมื้อค่ำ
เริ่มต้นด้วยสลัดปลาทูน่า อาหารหลักเป็น
Roast Leg of Chicken Mushroom Sauce
Curried Spinach & Pumpkin Batonettes
Steamed Brown & Write Rice และ
Beef Stroganoff Sauted Mixed Vegetables
Thai Noodles ของหวานเป็น Chocolate
Brownie อร่อยอีกแล้ว อิอิ ผมทานหมดทุกอย่างเลยครับ
จากนั้นก็นอนครับเพราะหนังไม่ถูกใจ
หุหุ สักพักเครื่องก็เริ่มสั่น สัญญาณรัดเข็มขัดดังขึ้น
เจอฝนครับเที่ยวนี้ เครื่องก็ส่ายตลอดทาง
ผมก็คิดว่าประสบการณ์นะ ไม่เคยขึ้นเครื่องบินและเจอฝนมาก่อน
แสงไฟยามค่ำคืนของกรุงเทพนี่สวยจริงๆ
ผมเห็นไฟรันเวย์ ถึงบ้านแล้วเหรอ? เร็วจังเลย
สักพักเครื่องก็ส่ายมาก ๆ พร้อมกับเสียงเครื่องยนต์ที่ดังขึ้น
และทันใดนั้นเครื่องบินก็เชิดหัวขึ้น
มันดังและสั่นมากครับ ผมเหงื่อตก ยอมรับว่าเวลานั้นกลัวมาก
เพราะไม่เคยเจอเหตุการณ์แบบนี้มาก่อน
ตั้งตัวไม่ทันครับ มีเสียงคนกรีดร้อง
เด็กร้องไห้ กดดันครับ แล้วเครื่องก็ตีวงแล้วลองลงอีกครั้ง
คราวนี้ลงได้แต่เครื่องก็ส่ายไปมาพอควร
ยิ่งเวลาเบรคยิ่งน่ากลัวครับ เมื่อเครื่องเลี้ยวเข้าทาง
Taxi Way ก็สบายใจ เริ่มผ่อนคลาย ถึงบ้านซะทีเรา
ป้าศรีลังกา
สวยคมดีไม๊ครับ
เมื่อเครื่องจอดสนิท
ผมก็ขอบคุณพวกพี่ๆ แอร์สจ๊วตที่บริการดีมากๆ
ผมประทับใจสายการบินนี้มากครับ ทั้งเรื่องความปลอดภัย
รสชาติของอาหาร และอัธยาศัยไมตรีของลูกเรือ
ถึงแม้ต่างชาติต่างภาษา แต่ก็นับถือความพยายามของพี่ๆ
ที่พยายามสื่อสารกับผมจนรู้เรื่อง สุดท้ายผมขอฝากว่าทั้งหมดนี้เป็นเพียงความคิดเห็นส่วนตัว
ไม่ผิดถ้าคนอื่นจะมีความคิดต่างจากผม
ไว้มีโอกาสไปเที่ยวไหนกับสายการบินใดจะกลับมาเล่าสู่กันฟังอีกครับ
โดย Tamagotchi
©2003 All Rights Reserved
Special Thanks : Thaicabincrew.com
กลับสู่ด้านบน
หน้าแรก
